Podkul Jan

Ojciec Jan Podkul (1893-1942)

Urodził się 21 maja 1893 roku we wsi Nowosiółki Dydyńskie koło Przemyśla. Był synem kościelnego wadowickiego kościoła parafialnego. Uczył się w Gimnazjum w Wadowicach w latach 1907-1908. W czasie I wojny światowej służył jako żołnierz armii austro-węgierskiej. W 1922 r. wstąpił do Towarzystwa św. Franciszka Salezego (salezjanie) w inspektorii krakowskiej. Nowicjat odbywał w domu zakonnym w Kleczy Dolnej. Studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie teologię w Turynie. Tutaj 5 lipca 1930 r. przyjął święcenia kapłańskie. Był kierownikiem szkoły zawodowej i dyrektorem domu zakonnego w Kielcach. Posługiwał i pracował jako katecheta przy parafii pw. Świętego Krzyża. Po wybuchu II wojny światowej, w czasie okupacji został aresztowany przez Niemców 28 maja 1941 r. wraz z drugim salezjaninem o. Stanisławem Gareckim. Jako powód podano współpracę z polskimi organizacjami niepodległościowymi oraz pomoc udzielaną ukrywającym się polskim żołnierzom. Przetrzymywany był w kieleckim więzieniu. Stąd został wywieziony wraz z o. Gareckim transportem z 30 lipca 1941 r. do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz. Miał numer więźniarski 19088. W obozie pracował w tzw. komandzie Buna przy budowie fabryki Buna Werke niemieckiego koncernu chemicznego I.G. Farben. Zachorował na tyfus i w maju 1942 r. został skierowany do obozowego bloku szpitalnego. 5 czerwca 1942 r. przewieziono go do obozu KL Dachau. Przyjęty jako polski więzień nr 30268. Do Dachau przyjechał w ciężkim stanie i bardzo często mdlał. Znęcali się nad nim kapo i esesmani. Dlatego więźniowie-salezjanie zorganizowali mu lżejszą pracę jako ślusarz. Pomimo wysłania go na kwarantannę, kilka dni później, 15 czerwca 1942 roku zmarł w obozie na tyfus.

Fotografia ze zbiorów Archiwum Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu.